فیزیوتراپی در درمان افتادگی اندامهای لگنی
آیا فیزیوتراپی کف لگن می تواند پرولاپس اندام های لگنی را درمان کند؟
افتادگی اندام لگن زمانی اتفاق میافتد که ماهیچهها یا بافتهای همبند اطراف مثانه، راست روده یا رحم حمایت نمیشوند (در صورت وجود). علائم می تواند شامل موارد زیر باشد: احساس سنگینی یا فشار لگن در واژن یا رکتوم، تخلیه ناقص مثانه یا راست روده، و موارد بیشتر در اینجا. عوامل خطر برای پرولاپس عبارتند از: زایمان، افزایش BMI، سن (کاهش حمایت بافتی به دلیل کاهش استروژن با تغییرات پس از یائسگی) و افزایش بیش از حد فشار داخل شکمی ناشی از یبوست مزمن، یا سرفه و غیره.
فیزیوتراپی در درمان افتادگی اندامهای لگنی
فیزیوتراپی کف لگن می تواند به کاهش علائم پرولاپس اندام لگن (POP) کمک کند. تحقیقات از استفاده از تمرین عضلات کف لگن به عنوان یک گزینه درمانی موثر برای افراد مبتلا به POP درجه 1 یا درجه 2 پشتیبانی می کند. شواهد محدودی مبنی بر اینکه تمرین عضلات کف لگن می تواند پرولاپس اندام لگن درجه 3-4 را بهبود بخشد وجود دارد، با این حال هنوز هم می توان از فیزیوتراپی برای یادگیری نحوه کاهش عملکرد فشار بیش از حد بر روی کف لگن قبل از جراحی بهره برد. میزان عود پرولاپس پس از ترمیم پرولاپس حدود 33% تخمین زده می شود و پرداختن به نحوه حرکت و مدیریت فشار داخل شکمی می تواند به طور بالقوه به بهبود موفقیت نتایج جراحی کمک کند.
در حالی که ارزیابی کف لگن و تمرین ویژه عضلات کف لگن میتواند بخش مهمی از درمان باشد، نگاه کردن به کف لگن یکی دیگر از جنبههای حیاتی فرآیند درمان فیزیوتراپی است. بسیاری از عوامل خطر برای POP شامل کنترل ضعیف افزایش فشار داخل شکمی است که منجر به فشار بیش از حد بر روی عضلات کف لگن می شود. هنگام کار با PT کف لگن، یک نگاه دقیق به کنترل و قدرت شکم، اولویت الگوی تنفس و ارزیابی حرکت عملکردی باید انجام شود. نگاه کردن به الگوهای حرکتی فرد در طول فعالیت هایی که به نظر می رسد علائم را بدتر می کند (اغلب راه رفتن، پریدن، دویدن، سرفه) می تواند به کاهش علائم و بهبود تحمل برای فعالیت های روزانه یا ورزش کمک کند.
به طور کلی، بیشتر افراد مبتلا به POP از مراجعه به فیزیوتراپیست سلامت لگن سود می برند، حتی اگر جراحی اندیکاسیون داشته باشد (درجه 3-4). آموزش در مورد عادات روده/مثانه، مصرف مایعات، قرار گرفتن در توالت، بخش مهمی از درمان برای کاهش میزان عود یا جلوگیری از بدتر شدن علائم پرولاپس است. تمرینات ویژه عضلات کف لگن می تواند راهی موثر برای کاهش علائم افتادگی باشد، در حالی که تمرینات حرکتی عملکردی و مکانیک بلند کردن می تواند مشارکت در ورزش و فعالیت های روزانه را بهبود بخشد.
کلمات مرتبط :
فیزیوتراپی در درمان افتادگی اندامهای لگنی – فیزیوتراپی کف لگن – درمان افتادگی رحم با فیزیوتراپی – درمان افتادگی مثانه با فیزیوتراپی – بهترین فیزیوتراپی در مشهد – فیزیوتراپی کف لگن در مشهد
