پارگی تاندون شانه به شرایطی اشاره دارد که در آن تاندون هایی که ماهیچه ها را به استخوان های شانه متصل می کنند پاره می شوند. تاندون ها بافت های قوی و فیبری هستند که نقش مهمی در حرکت و ثبات شانه دارند. هنگامی که این تاندون ها آسیب ببینند، می تواند منجر به درد، کاهش تحرک و اختلال عملکردی شود. فیزیوتراپی موثرترین روش درمان این آسیب است که در کلینیک فیزیوتراپی پارسیان در مشهد ارائه می شود.
شانه یک مفصل پیچیده است که از استخوان ها، ماهیچه ها، تاندون ها و رباط ها تشکیل شده است. تاندون هایی که بیشتر تحت تاثیر پارگی قرار می گیرند عبارتند از تاندون های روتاتور کاف که از چهار عضله که شانه را تثبیت می کنند و تاندون دوسر بازو تشکیل شده است. انواع پارگی تاندون شانه می توانند از نظر شدت متفاوت باشند، از پارگی جزئی که در آن تنها بخشی از تاندون آسیب دیده است تا پارگی کامل که در آن تاندون کاملاً جدا شده است.
علائم پارگی تاندون شانه می تواند متفاوت باشد اما به طور معمول شامل موارد زیر است:
- درد: درد شدید یا مداوم در شانه، به ویژه در هنگام حرکت.
- محدوده حرکت محدود: مشکل در بلند کردن بازو یا انجام فعالیت های بالای سر.
- ضعف: کاهش قدرت در بازوی آسیب دیده.
- بدشکلی های قابل مشاهده: در موارد شدید، برآمدگی یا شکاف ممکن است قابل توجه باشد، به ویژه با پارگی تاندون عضله دوسر.
انواع پارگی تاندون شانه
پارگی جزئی در مقابل پارگی کامل
پارگی جزئی شامل آسیب به برخی از رشته های تاندون است، در حالی که پارگی کامل شامل جدا شدن کامل تاندون از استخوان است. پارگی کامل شدیدتر است و اغلب نیاز به مداخله جراحی دارد.
پارگی حاد در مقابل پارگی مزمن
پارگی حاد به طور ناگهانی رخ می دهد، اغلب به دلیل یک رویداد آسیب زا مانند سقوط یا بلند کردن اجسام سنگین.
پارگی های مزمن در طول زمان به دلیل استفاده مکرر، تغییرات دژنراتیو یا آسیب های جزئی درمان نشده ایجاد می شوند که به تدریج بدتر می شوند.
علل پارگی تاندون شانه
آسیب و ضربه: ضربه ناگهانی، افتادن یا تصادف می تواند باعث پارگی حاد تاندون شود.
شرایط دژنراتیو: افزایش سن، استرس های مکرر و شرایط پزشکی مانند آرتریت به مرور زمان تاندون ها را ضعیف می کند و آنها را مستعد پارگی می کند.
تشخیص پارگی تاندون شانه به ترکیبی از ارزیابی های فیزیکی و تکنیک های تصویربرداری پیشرفته نیاز دارد. این فرآیند معمولاً با یک تاریخچه پزشکی دقیق و ارزیابی علائم شروع می شود. یک فیزیوتراپیست در مورد ماهیت درد، صدمات اخیر و هرگونه فعالیتی که ممکن است باعث آسیب شده باشد سؤال می کند.
معاینه فیزیکی
یک معاینه فیزیکی کامل برای شناسایی ناحیه آسیب دیده و ارزیابی شدت آسیب بسیار مهم است. پزشک ممکن است:
شانه را از نظر تورم، بدشکلی یا علائم آتروفی عضلانی بررسی کنید.
دامنه حرکت را با درخواست از شما برای حرکت بازوی خود در جهات خاص آزمایش کنید.
قدرت شانه و بالای بازو را ارزیابی کنید.
تست های تخصصی مانند “تست افتادن بازو” را برای مشخص کردن صدمات روتاتور کاف انجام دهید.
تست های تصویربرداری
اگر مشکوک به پارگی تاندون باشد، معمولاً برای تأیید تشخیص به آزمایشهای تصویربرداری نیاز است:
- اشعه ایکس: در حالی که تاندون ها در اشعه ایکس قابل مشاهده نیستند، می توانند به رد شکستگی استخوان یا سایر مسائل ساختاری کمک کنند.
- MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی): این استاندارد طلایی برای تشخیص آسیب های بافت نرم است. نمای دقیقی از تاندون ها، ماهیچه ها و سایر بافت های نرم شانه ارائه می دهد.
- اولتراسوند: سونوگرافی برای تصویربرداری در زمان واقعی از شانه مفید است، سونوگرافی می تواند پارگی تاندون را آشکار کند و شدت آسیب را ارزیابی کند.
گزینه های درمانی
برای پارگی های خفیف یا جزئی تاندون، گزینه های درمانی غیر جراحی اغلب اولین خط دفاعی هستند. این رویکردها بر کاهش درد، بهبود عملکرد شانه و جلوگیری از آسیب بیشتر تمرکز دارند.
فیزیوتراپی
فیزیوتراپی نقش اساسی در بهبودی دارد. یک درمانگر یک برنامه شخصی طراحی می کند که شامل:
تمرینات تقویتی برای بازسازی قدرت عضلانی.
تمرینات کششی برای بهبود انعطاف پذیری.
تکنیک هایی برای بازگرداندن دامنه کامل حرکت در شانه.
تکنیک های مدیریت درد
درد را می توان با استفاده از داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن کنترل کرد. در برخی موارد، تزریق کورتیکواستروئید ممکن است قابل قبول باشد
چه از طریق اصلاح سبک زندگی، فیزیوتراپی یا مداخله جراحی، مدیریت موثر می تواند عملکرد شانه را بازیابی کند و کیفیت زندگی را بهبود بخشد. به یاد داشته باشید، حفظ یک رویکرد فعال و آگاهانه برای سلامت شانه، کلید پیشگیری از مشکلات آینده است.
سوالات متداول
1. شایع ترین علت پارگی تاندون شانه چیست؟
شایع ترین علت استفاده بیش از حد و استرس مکرر است که اغلب در افرادی که فعالیت های بالای سر انجام می دهند یا بلند کردن اجسام سنگین دیده می شود. انحطاط مرتبط با سن نیز یک عامل مهم است.
2. آیا پارگی تاندون شانه خود به خود بدون جراحی بهبود می یابد؟
پارگی های جزئی ممکن است با استراحت، فیزیوتراپی و مدیریت درد بهبود یابد. با این حال، پارگی های کامل اغلب نیاز به مداخله جراحی برای بهبودی مطلوب دارند.
3. بهبودی بعد از جراحی پارگی تاندون شانه چقدر طول می کشد؟
بسته به شدت پارگی و رعایت پروتکل های توانبخشی، بهبودی ممکن است 4 تا 6 ماه طول بکشد. بهبودی کامل ممکن است برای برخی افراد تا یک سال طول بکشد.
4. آیا تمریناتی برای تقویت تاندون های شانه و جلوگیری از آسیب وجود دارد؟
بله، ورزش هایی مانند چرخش های داخلی و خارجی، پرس شانه و تمرین باند مقاومتی می توانند شانه را تقویت کرده و از تاندون ها در برابر آسیب محافظت کنند.
5. چه زمانی برای درد شانه باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر درد شانه شدید، مداوم یا همراه با ضعف، تورم یا محدودیت حرکتی است، به پزشک مراجعه کنید. تشخیص به موقع می تواند از عوارض بعدی جلوگیری کند.
